Marzec 24 2019 12:44:58
Menu
Szkoa bez przemocy
Dla ucznia
Aktualnie online
Gości online: 3

Użytkowników online: 0

Łącznie użytkowników: 628,373
Najnowszy użytkownik: nyhtggdagi
Reklama



Apel organizacyjny
NewsyRADZIECKA AGRESJA NA POLSKĘ 17 WRZEŚNIA 1939 ROKU

1 września 1939r. bez wypowiedzenia wojny Niemcy rozpoczęli realizację planu ataku na Polskę, wkraczając na Mazowsze, Śląsk, Pomorze i Podhale. O godzinie 4.45 rano niemiecki pancernik „Szlezwik – Holsztajn” rozpoczął ostrzał polskiej placówki wojskowej na Westerplatte. Rozpoczęła się II wojna światowa, w której celem hitlerowskich ataków były nie tylko wrogie armie, ale i ludność cywilna. Największą bitwą kampanii wrześniowej była bitwa nad Bzurą, rozegrana między 9 a 20 września pod dowództwem gen. Tadeusza Kutrzeby.
Wszystkie polskie plany obrony załamały się, gdy 17 września 1939r. o godzinie 4.00 rano Armia Czerwona przekroczyła wschodnie granice Polski.
Józef Stalin tłumaczył radziecką agresję chęcią uchronienia ukraińskiej i białoruskiej mniejszości w Polsce przed skutkami spodziewanej okupacji niemieckiej. Niektóre oddziały Korpusu Ochrony Pogranicza podjęły walkę z nowym agresorem, inne oddały się w niewolę. Wiadomość o radzieckiej napaści zaskoczyła władze Rzeczpospolitej. Prezydent Mościcki wydał orędzie do narodu. Stwierdził w nim m.in: „Gdy armia nasza z bezprzykładnym męstwem zmaga się z przemocą wroga (…) nasz wschodni sąsiad najechał nasze ziemie, gwałcąc obowiązujące umowy i odwieczne zasady moralności.
Tymczasem Armia Czerwona przesuwała się szybko w głąb kraju. Radzieckie uderzenie nastąpiło dwoma frontami: „ukraińskim” pod dowództwem gen. Timoszenki, i „białoruskim” dowodzonym przez gen. Kowalowa. Wojska Timoszenki miały dotrzeć do Lwowa, który zdobyły 22 września, zaś jednostki gen. Kowalewa do Wilna i Grodna, zdobytego po krwawej, trzydniowej bitwie, 21 września.
Zachowanie się radzieckiego agresora zbliżone było na ogół do praktyk niemieckich. W pobliżu Wilna czerwonoarmiści rozstrzeliwali wszystkich wziętych do niewoli żołnierzy Wojska Polskiego. Brutalnie maltretowano polskich jeńców w Grodnie, Nowogródku, Sarnach, Tarnopolu i innych miejscowościach. W Rohatynie dokonano rzezi na żołnierzach i polskiej ludności cywilnej.
Poszczególne oddziały toczyły nierówną walkę, a następnie kapitulowały. Walki w rejonie Tomaszowa Lubelskiego oraz Lasach Janowskich trwały do ostatnich dni września. Najdłużej trwała obrona Warszawy (do 28 września), Modlina (do 29 września) i Helu (do 2 października).
Ostatnie walki z Niemcami i wojskami radzieckimi toczyła Grupa Operacyjna „Polesie”, dowodzona przez gen. Franciszka Kleeberga. Wobec wyczerpania amunicji musiała ona przerwać bitwę pod Kockiem i 5 października złożyła broń.
Wojna obronna Polski we wrześniu 1939r. została przegrana. Naród polski czekała krwawa, niemiecko – radziecka niewola.
aut. Anna Piguła - klasa IIc
Logowanie
Nazwa użytkownika

Hasło



Nie masz jeszcze konta?
Zarejestruj się

Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło
Profilaktyka